Vorige week kreeg ik een exemplaar van het boek ‘De Verhalenbundel’ in handen. De Verhalenbundel is een project van Weifang Fu. Zij studeert aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Eind vorig jaar mailde zij mij het volgende:
~In januari ga ik met mijn klas exposeren in het Meermanno museum in Den Haag. Mijn expositie gaat over geloof. Niet zozeer in religie, maar ook levensfilosofieën, hoop en alle kleine dingen waar een mens voor kan leven. Voor de expositie ga ik een boek maken, met een eerste oplage van 100 stuks, die voornamelijk zal worden uitgedeeld en verkocht in het museum voor een goed doel.
Ik vraag een gevarieerde groep mensen om een stuk te schrijven over iets waar zij in geloven of van overtuigd zijn. En ik moest aan je denken. Ik lees je tweets en af en toe een blogpost en je hebt een heldere en nuchtere kijk op het leven en de dingen die je ziet en beleeft. Ik denk dat je een leuke bijdrage zou kunnen leveren aan mijn boek. Lijkt het je leuk om mee te doen?
De expositie gaat lopen vanaf 20 januari 2012. Je bijdrage ongeveer een A4, ongeveer 300 à 350 woorden heb ik dan uiterlijk 24 december nodig. Ik realiseer me dat het kort dag is, maar ik ben er vanuit gegaan dat als mensen schrijven vanuit het hart, dat het op papier zetten daarvan niet zo heel moeilijk is. Ik wil ook niet dat je er te lang over na moet denken hoor. Het mag ook iets zijn wat je eerder hebt geschreven, of iets persoonlijks zijn of iets wat je ergens hebt gehoord. Alles mag. Zolang het iets is waar je echt in gelooft.~
Na het lezen van haar e-mail was ik direct enthousiast. Twee weken later zou ik al iets in moeten sturen. Het stuk dat ik heb geschreven ‘Op weg naar vrede en plezier’ heb ik ook werkelijk vanuit mijn hart geschreven. Het stond in no-time op digitaal papier en nog elke keer dat ik het terug heb gelezen, denk ik ‘Wow, dit heb ik geschreven. Dit heb ik écht geschreven!’
Less is more is van toepassing op dit boek: op een zeer beknopte wijze hebben we (alle Verhalenbundel schrijvers) mogen bijdragen aan wat Weifang neer wilde zetten. Stuk voor stuk waren het bijzondere verhalen om even bij stil te staan. Terwijl ik het papier in mijn hand voelde, waren mijn gedachten bij het verhaal. Even later kreeg ik toegang tot een andere wereld.
Ik wil bij deze Weifang hartelijk bedanken voor het vragen om mijn medewerking. Doordat ik toe had gezegd mee te werken, is een stukje van wat ik geloof vastgelegd, digitaal en in print. Vooral het printwerk was machtig mooi om door te bladeren. Ze heeft een met de hand gelijmd boek in elkaar gezet met verschillende soorten papier. In een wereld waarbij steeds meer mensen overstappen op e-readers heeft De Verhalenbundel mijn liefde voor het boek zeker doen opleven.
