Ouxu en ik denken aan Wakong
Gisteren pakte ik mijn met de hand geschreven dagboek uit 2009 erbij. Het notitieboek dat ik speciaal had aangeschaft om mijn Brazilie avonturen in neer te schrijven. Ik sloeg het dagboek open en kwam terecht op de pagina waar ik het over Wakong had. Ik schreef dat ik hardop in ons dialect vroeg waar hij nu is. De tranen sprongen me in de ogen toen ik het las. Ik ben nog steeds aan het rouwen, alhoewel ik weet dat het goed met hem gaat. Ik mis hem hier op aarde. Ik mis de geborgenheid die ik voelde in zijn aanwezigheid. De geuren uit zijn keuken. Vandaag stuurde Ouxu (mijn zusje) mij een link naar een set foto’s van een etentje bij hem thuis in 2008. Ik zag mijn neef die ik als mijn broer zie, Wakong in de keuken en met een bedachtzame blik op de bank, Ouxu’s perspectief op het leven; de geuren waren bijna te ruiken. Mijn leven is werkelijk doorspekt met synchronische momenten. Zij denkt ook aan hem. Dankbaarheid is nu wat er door mij heen stroomt.
Onze kerstboom: een geschenk uit de hemel
Een maand geleden in gesprek met een goede vriendin en Arnold, bespraken we dat het wel leuk zou zijn om een kerstboom in huis te halen. ‘t Zou de eerste keer in mijn leven zijn dat ik een kerstboom in huis zou hebben. De keren dat ik in de buurt van een kerstboom ben geweest, waren gerelateerd aan werken in het restaurant van mijn moeder. We zouden haar en nog een goede vriend uitnodigen om samen te eten en de kerstboom op te tuigen. Bij gebrek aan energie had ik nog niet gekeken voor een kerstboom en kerstversiering. Nog voordat ik de energie bij elkaar kon rapen, lieten onze goede vrienden weten dat ze een heel kerstpakket voor ons hadden; boom en versiering! Onze vriend had het bij het grofvuil zien liggen en voor ons meegenomen. Hergebruik = minder consumptie, dus dat paste wel bij ons. Het voelde alsof de kerstboom uit de hemel was gevallen.
Aan elkaar denken op hetzelfde moment
Vandaag belde ik een vriendin om te zeggen dat Amé en ik niet meer langs zouden komen. ‘Dat is grappig’, zegt ze. ‘Ik was je net een sms aan het schrijven.’
Een hooggevoelig leven balanceren
Afgelopen weekend hadden Arnold, Amé en ik sinds máánden weer een leuk sociaal weekend samen. Alhoewel hij nog steeds hoofdpijn heeft, hebben we het ‘gered’. Vooral de zondag was bijzonder; we gingen naar het Haagse bos alvorens naar een kinderfeestje te gaan en we dachten wel 10x precies hetzelfde op hetzelfde moment. WOW!
SEO voor mijn website
Een paar weken geleden besloot ik om eens met Amé te kijken bij de Speel-o-theek. Daar ontmoette ik een Aziatische vader en dochter. Van tevoren had ik niet gedacht dat ik in de Speel-o-theek aan het netwerken zou zijn. Hij is internet specialist en had het met iemand over seo (search engine optimalisation). De volgende dag kreeg ik op mijn FB wall een bericht van een kennis met informatie over seo. Het werken aan mijn seo werd me wel heel gemakkelijk gemaakt. Dank je wel universum voor het geven van al deze hints. Jahaaaaaaa…ik ga aan de slag 
Gesprek met beginnend coach
Via een zakelijk contact van mij heb ik kortgeleden een telefoongesprek gehad met een beginnende coach. Via ons e-mailcontact kwam zij met de volgende vraag:
‘Overigens had ik nog een vraag cq verzoek aan jou. een vriendin van mij wil zich ook als coach vestigen. Zou zij jou een keer mogen bellen/ mailen/ opzoeken om wat ervaringen van jou te horen? Ze mailde die vraag aan mij vlak nadat ik jouw mail had geschreven. Synchroniteit?’
Ja, dat is zeker synchroniciteit. Het was een mooi gesprek waarbij ik herhaaldelijk te horen kreeg dat ze echt wat had aan de tips! Hoewel ik haar aan het helpen was, voelde ik me in de watten gelegd met haar dankbetuigingen. Het gesprek heeft me zeker genoeg materiaal opgeleverd om er een keer speciaal voor alle beginnende coaches een blog aan te wijden.
Synchronisch leven geeft mij en alle mensen die dicht bij me staan een enorme energieboost. Het leven wordt iets makkelijker, lichter en is heel liefdevol.
