Onverwachte ontboezingen

Het thema vreemdgaan kwam veelvuldig ter sprake tijdens de LoveMeetings. Vreemdgaan doet pijn. Vreemdgaan snoert mensen de mond uit angst om de ander onwenselijk te kwetsen. De mensen die ongewild verwikkeld zijn geraakt in een proces van vreemdgaan, houden hun mond uit schaamte en verdriet. Ze vertellen het hoogstens aan een goede vriend(in) en houden zich onderwijl sterk wanneer er kinderen bij betrokken zijn. En nu voelt het goed om erover te praten. Praten helpt. Het delen van jouw verhaal te midden van mensen die met oprechte interesse naar je luisteren heeft een bevrijdende werking.

Kan vreemdgaan voorkomen worden?
Wat mij opvalt uit alle gesprekken is dat het ‘vreemdgaan’ eventueel voorkomen zou kunnen worden als je vroegtijdig met elkaar praat over wat je belangrijk vindt in de relatie. Als het belangrijk voor jou is om meerdere liefdesrelaties naast elkaar te hebben, communiceer je dit direct aan je (mogelijke) toekomstige partner en laat je aan hem of haar de keus om met jou een relatie aan te gaan. Is wel zo eerlijk? Niet dan? Goed, goed, ik omschrijf het hier alsof het de meest makkelijke en natuurlijke manier is om ermee om te gaan. Helaas gaat het in werkelijkheid net iets anders.

Regelmatige ‘relatie’ -evaluatie
Veel vaker gebeurt het dat bepaalde discussies niet meer worden uitgesproken, omdat ze al zo vaak de revue zijn gepasseerd dat je er bij voorbaat al moe van wordt. Dit soort zere plekjes worden kwaaltjes en kan mogelijkerwijs eindigen in vreemdgaan. Discussies die gaan over de druk die je voelt wanneer je door je partner verwacht wordt op de verjaardag van haar tante Els, over het doen van de boodschappen en over hoeveel tijd je mag steken in je ambities. Het is moeilijk om uit te spreken wat je wilt. In sommige situaties is het nog moeilijker om het te krijgen, maar het is zeker het proberen waard. Ik stel voor om regelmatig een evaluatie ertegen aan te gooien om de relatie gezond te houden. Kernvragen hierbij zijn: ‘Zijn we nog steeds blij met ons?’ en ‘Hoe kunnen we weer blij zijn met ons?’

‘Ik hou van hem, ik hou niet van hem, ik hou van hem, ik hou niet van hem’
Het wordt nog lastiger als de discussies je niets meer doen en je in je hart weet dat je niet meer van de ander houdt zoals je van een geliefde zou willen houden. Het houden van is ergens omgeslagen naar het ‘beste maatjesgevoel’ of ‘moeder van je kinderen’. Hoe weet ik zeker dat ik dit wil? Waar haal ik de moed vandaan om dit tegen mijn partner te zeggen? Ergens vanuit je tenen. De moed is er, die raap je bij elkaar, je doet je mond open en laat alles over je heen komen. Mensen zijn sterker dan je denkt dat ze zijn. Jouw leven wordt lastiger als je voor de ander blijft denken. En meestal ook wanneer je voor jezelf denkt.

Het gevoel weet wat het beste voor je is. Heel diep van binnen weten we het en toch blijven er momenten aanwezig waarop we er niet naar handelen. Deze momenten zijn vervuld met alle angsten die de hoek om komen kijken.